Slaapproblemen
Edith is 29 jaar en heeft een verantwoordelijke baan. Ze loopt op haar laatste benen.
Ze stuurt me een e-
In het voorgesprek vertelt Edith dat ze haar slaapproblemen al sinds haar 16e heeft. Als ze gaat slapen is er een soort antenne in haar hoofd, die haar wakker houdt. Een soort continue alertheid. 's Nachts voelt ze zich meer wakker dan overdag. Ze heeft meerdere gesprekken met een psycholoog gevoerd. Die hebben wel inzicht gegeven, maar geen oplossing van het probleem.
In haar innerlijke voorstellingswereld gaat Edith in een stoel zitten met uitzicht op de deur. We nodigen 'de belangrijkste oorzaak van het slaapprobleem' in de huiskamer van Edith uit. Haar vader geeft aan de uitnodiging gehoor. Edith vraagt hem te gaan zitten. Hij zit er somber bij. Hij leeft niet het leven dat hij wilde leven. We nodigen ook het 16 jarige meisje uit dat Edith ooit was. Ze voelt zich machteloos ten aanzien van haar vader. Er ontpopt zich een verhaal waarin blijkt dat de vader het de moeder verwijt dat hij zijn vrije leven als schipper heeft moeten opgeven omdat ze zwanger van hem werd. Dat hij ermee had ingestemd geeft hij schoorvoetend toe. Op haar beurt verwijt de moeder van Edith haar man dat hij er een buitenechtelijke relatie op na hield. In de huwelijksverwikkelingen van haar ouders hebben ze geen ruimte voor Edith. In de verwarring van het 16 jarige kind over de situatie richt Edith haar boosheid op zichzelf: ze verwijt zichzelf dat ze de huwelijksproblemen van haar ouders niet kan oplossen. Het blijkt bovendien haar eigen boosheid niet te zijn: haar vader ontkende zijn emoties en parkeerde ze bij zijn dochter. De 16 jarige geeft in de sessie alle boosheid die ze van haar vader bij zich draagt aan hem terug. Het maakt haar kilo's lichter. Is ze iets kwijtgeraakt toen ze de boosheid van haar vader bij zich nam? Ja, haar levensplezier en lichtheid. Ze neemt het allemaal weer terug. Ze voelt zich ontkoppeld en vrij. Ze is niet meer boos op zichzelf.
Ook met haar moeder herstellen we de situatie. Edith maakt zich los van het verkeerde voorbeeld dat haar moeder haar gegeven heeft: dat van een vrouw zonder zelfvertrouwen en zonder zelfwaardering. Edith geeft haar moeder haar angst terug en neemt haar onbezorgdheid, die ze aan haar moeder had afgestaan, weer terug. Ze is niet haar zelfvertrouwen aan haar moeder kwijtgeraakt. Dat heeft ze gewoon zelf niet ontwikkeld. Ze neemt als volwassene het 16 jarige kind bij de hand en bevestigt het kind in wie ze is: goed genoeg, slim genoeg. De 16 jarige op haar beurt vertelt de volwassen Edith dat ze zich mag ontspannen. De volwassen Edith is ontgoocheld. Is ze al die tijd boos geweest op de verkeerde! De 16 jarige neemt een plekje in het lichaam van de volwassen Edith in. Het voelt goed om weer heel te zijn.
Na enige tijd ontvang ik de volgende e-
